h Dolar 13,6869 %0.01
h Euro 15,4759 %0.01
h BIST100 1.880,06 %1,22
a Öğle Vakti 12:58
İstanbul 14°
  • Adana
  • Adıyaman
  • Afyonkarahisar
  • Ağrı
  • Amasya
  • Ankara
  • Antalya
  • Artvin
  • Aydın
  • Balıkesir
  • Bilecik
  • Bingöl
  • Bitlis
  • Bolu
  • Burdur
  • Bursa
  • Çanakkale
  • Çankırı
  • Çorum
  • Denizli
  • Diyarbakır
  • Edirne
  • Elazığ
  • Erzincan
  • Erzurum
  • Eskişehir
  • Gaziantep
  • Giresun
  • Gümüşhane
  • Hakkâri
  • Hatay
  • Isparta
  • Mersin
  • istanbul
  • izmir
  • Kars
  • Kastamonu
  • Kayseri
  • Kırklareli
  • Kırşehir
  • Kocaeli
  • Konya
  • Kütahya
  • Malatya
  • Manisa
  • Kahramanmaraş
  • Mardin
  • Muğla
  • Muş
  • Nevşehir
  • Niğde
  • Ordu
  • Rize
  • Sakarya
  • Samsun
  • Siirt
  • Sinop
  • Sivas
  • Tekirdağ
  • Tokat
  • Trabzon
  • Tunceli
  • Şanlıurfa
  • Uşak
  • Van
  • Yozgat
  • Zonguldak
  • Aksaray
  • Bayburt
  • Karaman
  • Kırıkkale
  • Batman
  • Şırnak
  • Bartın
  • Ardahan
  • Iğdır
  • Yalova
  • Karabük
  • Kilis
  • Osmaniye
  • Düzce
a

Rönesans’ın Nedenleri ve Sonuçları

Rönesans, 14. asırdan günümüze kadar uzanan Avrupa tarihinin en önemli hareketidir. Orta Çağ’ı kapatarak Aydınlanma Çağı’nı açan bir dönemdir.

Rönesans’ın Nedenleri ve Sonuçları

Rönesans, klasik dünyanın fikirlerini vurgulayan bir harekettir. Orta Çağ yarıyılini sona erdiren, Avrupa’nın çağdaş çağının başlangıcını haber veren bir dönemdir. 14. ve 17. asırlar arasında sanat ve bilim, imparatorluklarla birlikte gelişti ve kültürler daha evvel hiç olmadığı kadar etkileşime geçti. Tarihçiler hala Rönesans’ın nedenlerini ve neticelerini tartışıyor; yalnızca birkaç temel nokta üzerinde hemfikirler. İşte Rönesans’ın hala tartışılan nedenleri ve neticeleri…

Rönesans Nedir?


Rönesans, “yeniden doğuş” veya “yeni doğum” anlamına gelir. Tarih açısından incelendiğinde ise, “MS 15. asırda Yunanistan ve Roma sanat ve edebiyatına gösterilen sevgi, isteklilik ve ilgi” olarak tanımlanır. Batı Roma İmparatorluğu’nun çöktüğü 476 senesinden Osmanlı tarafından İstanbul’un fethedildiği 1453 senesine kadar süren Orta Çağ, aynı zamanda “Karanlık Çağ” olarak da bilinir. Bu yarıyıl savaş, cehalet, kıtlık, salgın hastalıklar ve işkencelerle karakterizedir. Bu Karanlık Çağ’ın hemen ardından Rönesans başladı.

Rönesans, aynı zamanda Orta Çağ ile günümüzün uygar dünyası arasındaki uçurumun kapatıldığı bir dönemdir. Orta Çağ’ın sona erdiği; Avrupa’nın kültürel, sanatsal, politik ve ekonomik anlamda “yeniden doğduğu” yenilikler silsilesidir. Genel olarak 14. asırdan 17. asra kadar geçen yarıyıli içerir. Klasik felsefe, edebiyat ve sanatın yeniden keşfedildiği yarıyıl olarak anılır.

Rönesans, tarihsel anlamda önemlidir; zira Avrupalıların düşünce yapısında ve dünya görüşünde büyük bir değişime neden olmuştur. İtalya yarımadasının şehir devletlerinde 14. asırda başlayan Rönesans hareketinin ana fikirleri, 16. asra kadar tüm Avrupa’ya dağılmıştır.

Rönesans, sanatçıları destekleyen zengin ailelerin yaşadığı ve zengin bir kültürel geçmişe sahip İtalya’nın Floransa kentinde başladı. Floransa’yı 60 seneden fazla idareyen güçlü ve zengin Medici ailesinin aboneleri, Rönesans hareketine büyük destek verdi. Hareket Floransa’dan sonra ilk evvel Venedik, Milano, Bologna, Ferrara ve Roma gibi diğer İtalyan şehir devletlerine yayıldı. Ardından 15. asır süresince İtalya’dan Fransa’ya ve daha sonra batı ve kuzey Avrupa’ya yayıldı. Yani diğer Avrupa ülkeleri, İtalya Rönesansı’nı takip etti.

Rönesans’ta Bilim, Sanat ve Keşifler

Rönesans’ın başlarında Avrupalılar bilim ve sanatta ilerlemeler kaydetti. İnsanlık tarihindeki en büyük düşünürlerin, yazarların, devlet adamlarının, bilim insanlarının ve sanatçıların kimileri Rönesans yarıyılinde yetişti. Küresel keşifler, Avrupa’nın ticaretine yeni topraklar ve kültürler kazandırdı.

Rönesans yarıyılinde sanat, mimarlık ve bilim birbiriyle yakın ilişki içindeydi. Bu değişik çalışma alanlarının meselesiz ve geçim içinde birleştiği eşsiz bir dönemdi. Örneğin; ressam Da Vinci gibi sanatçılar, anatomi gibi bilimsel ilkeleri çalışmalarına dahil etti. Böylece tıp bilimcileri insan bedenini hassasiyetle inceleyebildiler. Filippo Brunelleschi gibi mimarlar, geniş kubbeli devasa binaları doğru bir şekilde planlamak için matematik okudu. Bilimsel keşifler düşünmede büyük değişimlere neden oldu. Galileo ve Descartes astrolojiye ve matematiğe yeni bir bakış açısı getirdi. Copernicus Kopernik, tam gezegenlerin Dünya’nın değil Güneş’in çevresinde döndüğünü ileri sürdü.

1450 senesinde matbaanın icat edilmesi ile Avrupa’da yaşayan insanlar daha iyi iletişim kurmaya başladı ve fikirlerin yaygınlaşması sağlandı. İletişimdeki ilerlemenin bir neticeyi olarak, eski Yunan ve Roma kültürünün ve değerlerinin yenilenmesini isteyen Francesco Petrarch ve Giovanni Boccaccio gibi hümanist yazarların az bilinen kitapları basılarak kitlelere dağıtıldı. Avrupa’da beynelmilel finans ve ticaretin çoğalmasında rolü olan birçok bilim adamı, kültür alanındaki ilerlemeleri destekleyerek Rönesans’a zemin hazırladı.

Rönesans sanatı, gerçekçilik ve natüralizm ile karakterize edildi. Sanatçılar insanları ve objeleri reel yaşamtan tasvir etmeye gayret etti. Çalışmalarına derinlik katmak için perspektif, gölgeler ve ışık gibi teknikleri kullandılar. Duygu, sanatçıların eserlerine yansıtmaya çalıştığı başka bir nitelikti.

Birçok sanatçı ve düşünür yeteneklerini yeni fikirler ifade etmek için kullandı. Bazı Avrupalılar etraflarındaki dünya hakkında daha fazla şey bilmek için denizlere açıldı. “Keşif Çağı” olarak bilinen bu yarıyılda, birçok önemli keşif yapıldı. Voyagers, tüm dünyayı gezmek için seferler başlattı. Amerika, Hindistan ve Uzak Doğu’ya yeni nakliye ve ticaret rotaları keşfedildi. Kâşifler, bütün olarak haritalanmayan bölgeleri keşfetti.

Bu yarıyılda okuryazarlık dağıldıkça bir orta sınıf ortaya çıktı. Klasik metinlerin aranması, okunması ve dağılması yaygın hale geldi. Eski kitaplara erişimi kolaylaştırmak için yeni kütüphaneler geliştirildi. Bir zamanlar unutulan fikirler, yazarlarına ilgi dinlendiği gibi yeniden uyandırıldı.

Rönesans’ın Ünlü İsimleri

Rönesans’ta çığır açan ünlü aydınlar, sanatçılar, bilim adamları ve yazarlardan kimileri şunlardır; Leonardo da Vinci, Mikelanj, Raphael, Sandro Botticelli, Donatello, William Shakespeare, John Milton, William Byrd, William Tyndale, Titian, Niccolo Machiavelli, Dante, Giotto, Geoffrey Chaucer, Thomas Hobbes, Nicolaus Copernicus, Galileo, Rene Descartes, Erasmus Desiderius.

Rönesans yarıyılinde üretilen en ünlü sanatsal eserlerden kimileri şunlardır; Mona Lisa Da Vinci, Son Akşam Yemeği Da Vinci, Davut Heykeli Michelangelo, Venüs’şöhret Doğuşu Botticelli, Adem’in Yaratılışı Michelangelo.

Rönesans’ın ünlü yolculuklara çıkan kaşiflerinden kimileri şunlardır; Ferdinand Magellan, Kristof Kolomb, Amerigo Vespucci ve Marco Polo.

Rönesans’ın Nedenleri

Tarihçiler Avrupa’da Rönesans’ın doğuşunun çeşitli nedenlerini belirledi. Bunlar arasında değişik kültürler arasındaki etkileşimin çoğalması, eski Yunanca ve Roma metinlerinin yeniden keşfedilmesi, hümanizmin ortaya çıkışı, değişik sanatsal ve teknolojik yenilikler, çatışmalar ve veba salgınının yol açtığı yaygın vefat hadiselerinin etkileri ilk sıralarda sayılıyor.

Rönesans hareketinin en önemli nedeni olarak 1453 senesinde Fatih Sultan Mehmet komutasındaki Osmanlı ordularının Konstantinopolis’i İstanbul fethetmesi görülüyor. Konstantinopolis, öğrenmenin merkezi idi. Hristiyanların hakimiyeti altında olmasına karşın orada birçok Yunan alimi yaşıyordu. Bu alimler, Yunan dili ve edebiyatını insanlara öğreterek ünlendiler.

Bu çerçevede Rönesans’ın en önemli nedenleri şunlardır;

İstanbul’un fethi: Osmanlı İmparatorluğu Konstantinopolis’i fethedince Yunan entelektüelleri bu kentten dağıldı ve İtalya, Milano, Napoli, Sicilya ve Roma gibi değişik şehirlere yerleştiler. İtalya milletine matematik, tarih, coğrafya, felsefe, astronomi, tıp vb. dersler verdiler. Bu gidişat, Rönesans’ın temelini oluşturdu.

Haçlı Seferleri: Rönesans’ın başlangıcından evvel hakikatleşen Haçlı Seferleri, Orta Çağ yarıyılinde Avrupa’daki Hıristiyan haçlılar tarafından yürütülen bir dizi dini savaştır. MS 1095 senesinde başlayan Haçlı Seferleri mevzusunda tarihçiler kesin rakamda uyuşamıyor; ancak genel olarak dokuz ana haçlı seferi ve iki yüzyıllık bir vakit zarfında alana gelen pek çok ufak haçlı seferi vardır. Haçlı Seferleri’nin temel emeli; bölgeyi asırlardır hakimiyet eden Müslüman millettan Kutsal Toprak’ı ele geçirmektir. Bu seferlerde Avrupa şövalyeleri ve soyluların birçoğu Orta Doğu’ya seyahat etti. Şövalyeler ve soylular, Orta Doğu milletleri ile etkileşime girdi ve fikirler karşılıklı olarak dağılmaya başladı. Birkaç yüzyıl süren bu süreç, Rönesans’ın temeline döşenen taşlardır.

Matbaanın icadı: Matbaanın icat edilmesi, Rönesans’ın gelişmesinin en önemli nedenleri arasında sayılıyor. Johannes Gutenberg, 1450 senesinde Almanya’nın Mainz şehrinde baskı makinesini geliştirdi ve bu makine ile kitap bastı. William Caxton, bu makineyi MS 1477’de İngiltere’ye getirdi. Ardından İtalya, Fransa, Belçika ve diğer Avrupa ülkelerinde baskı makineleri heyetti. Böylece, kitaplar kısa bir vakit içinde çok kolay bir şekilde yayınlanmaya başlandı. İnsanlar kolayca kitap almaya başladı ve birçok şey öğrendiler. Böylece matbaa, Rönesans’ı tetikleyen en önemli etmenlerden biri olarak tarih kayıtlarına geçti.

Edebiyat ve sanatın teşvik edilmesi: Birçok kral, soylu ve tüccar yeni edebiyatı ve sanatı teşvik etti. Büyük İtalyan yazarlar, sanatçılar, politikacılar ve karar vericiler, Karanlık Çağ’daki uygulamalardan değişik olarak entelektüel ve sanatsal devrime katıldıklarını açıkladı. Fransa hükümdarı I. Francis, İngiltere kralı VIII. Henry, İspanya Kralı V. Charles, Polonya kralı I. Sigismund gibi pek çok güçlü devlet adamı, duruşmalari yeni fikirler vermeye davet etti ve onlara gözetti. Floransa hükümdarı Loronjo-de-Medicci, sanatçıları davet ettiği sarayını yeni resimlerle süsledi. Bu yöneticilerin ilerici fikirleri ve uygulamaları, Rönesans’ı tetikleyen unsurlar oldu.

Eski metinleri keşfetme hevesi: Karanlık Çağ’da birçok klasik Avrupa metni kayboldu ya da yok edildi. Diğer bir kısmı da, Bizans İmparatorluğu’nun kiliselerinde ve manastırlarında veya Orta Doğu’nun başkentlerinde gizlendi. Avrupa duruşmalari ve manastırları, uzun zamandır el yazmalarının ve çeşitli fikirlerin yer aldığı metinlerin ambarları haline geldi. Klasik eserlerin de bulunduğu bu metinler, Rönesans’ta yeniden açıklandı. On dördüncü asır yazarı Petrarch, bu gidişatı “metinleri keşfetme hevesi” olarak açıkladı. Rönesans yarıyılinde, bu metinlerin birçoğu tüccarlar ve akademisyenler tarafından yavaş yavaş Avrupa’ya tekerrür tanıtıldı.

Etkileşim: Rönesans’ın ana nedenlerinden biri, Rönesans’ın başlangıcından evvel ve Rönesans sırasında değişik kültürler ve cemiyetler arasında etkileşimin çoğalmasıdır. Bu önemli; zira o yarıyılda Avrupa, Orta Çağ’ın ortasındaydı. Orta Çağ, feodalizm ve Hristiyanlığın katı kaideleri gibi birkaç temel özelliğe sahipti. Bu özellikler sosyal, dini ve politik olarak çok katı bir cemiyet oluşturmak için kullanıldı. Bu, o zamanlar Avrupa cemiyetinin değişime sarih olmadığı anlamına geliyor. Bununla birlikte Rönesans’ın özü, Avrupa’nın dünya düşüncesi ve perspektifinde bir değişim yaşamasıdır. Bu değişime, 14. asırda Rönesans’ın başlamasından asırlar evvel Avrupa’nın maruz kaldığı yeni fikirler, görüşler ve inançlar neden oldu.

Yeni fikirler ve hümanizm: Yeni fikirleri olanlar Rönesans’a zemin hazırladı. İtalya’da “hümanizm” ismi verilen kültürel bir hareket, ivme kazanmaya başladı. Hümanizm; insanın “kendi evreninin merkezi” olduğu fikrini benimsedi ve insanların eğitimde, klasik sanatlarda, edebiyatta ve bilimde zaferlerini destekledi. Akademisyenler, bütün ve doğru olarak ispatlanmayan herhangi bir şeyi kabul etmemeyi tavsiye ettiler.

Paris Şöhretiversitesi’nden Peter Abelard, öğrencilerine, hiçbir öğretiyi âmâ bir şekilde kabul etmemelerini önerdi. Kilise sisteminin hatalarını ortaya çıkardığı için gençlere ilham verdi. Hıristiyan rahipler tarafından fikirlerini geri çekmesi için zorlandı. Zamanın diğer bir bilgini, deney ve gözlem olmadan hiçbir şeyin kabul edilmemesi gerektiğini söyleyen Oxford Şöhretiversitesi’nden Roger Bacon’du. Radikal düşüncesi suratından birkaç senesini kilise hapishanesinde geçirmek zorunda kaldı. Böylece, yeni fikirleri olan bu bilginler gibi birçok kişi Rönesans’a zemin hazırladı.

Ticaret: Avrupa, Asya ve Afrika’daki geniş ticaret ağları, sadece mülk alışverişine değil aynı zamanda insan, inanç, fikir ve değer alışverişine de neden oldu. Değişik cemiyetler arasında iletişim ve etkileşimler arkasıydı. Bu yarıyılda ülkeler arasındaki ticari ilişkiler, dini ve felsefi inançların diğer ülkeler arasında kolayca dağılmasını sağladı. Bu gidişat Rönesans üzerinde derin bir etki yaptı. Örneğin; İslamiyet’in 7. asırda Arap Yarımadası’nda ortaya çıkmasından sonra tüccarlar inançlarını İpek Yolu aracılığı ile Orta Doğu, Afrika ve hatta Avrupa’nın bazı bölgelerine yaydı. Bu yeni fikir akışı sanatçılara, yazarlara, filozoflara ve Avrupa’daki diğer insanlara ilham verdi.

Kara Vefat: “Kara Vefat”, Orta Çağ’da 1347-1351 seneleri arasında ortaya çıkan veba salgınıdır. Bedende şişliklere ve morarmalara yol açan bu hastalığa, derinin kararmasına yol açtığı için “Kara Vefat” ismi verilmiştir. Kara Vefat, Avrupa popülasyonunun takribî üçte birinin vefatına yol açmıştır. Orta Doğu, Hindistan ve Çin’e de dağılan hastalığın toplam 75 milyon kişinin vefatına neden olduğu tahmin ediliyor.

Rönesans’ın önemli bir nedeni olarak görülen veba salgını, insanların dini inançlarını ve Katolik Kilisesi’nin otoritesini denetlemesine yol açtı. Kara Vefat’şöhret yol açtığı yüksek vefat oranı, Avrupa popülasyonunda ve zenginliğinde büyük değişimlere neden oldu. Birçok insan belirli bölgelerden göç etti ve bunun neticesinde tüm Avrupa bir ayaklanmaya uğradı. Bu, neticede Avrupa toplumlarındaki efor ve zenginlik dengesini değiştirdi. Rönesans’ın ilk başladığı İtalya’daki birçok şehir devletinin baskınlığının ortaya çıkmasına da dayanakçı oldu. Netice olarak, Kara Vefat ve etkileri, genel olarak Rönesans’ın en önemli nedeni olarak görülüyor.

Rönesans’ın Neticeleri


Rönesans’ın neticeleri çok geniş kapsamlıdır. Orta Çağı kapatan Rönesans hareketi, 17. asrın başlarında sona erdi ve Aydınlanma Çağı’na yol açtı. Birçok bilim adamı Rönesans’ı “Avrupa tarihinde benzersiz ve coşku verici bir zaman” olarak görüyor. Diğerleri de, “bu yarıyılin Orta Çağ’dan çok değişik olmadığını ve her ikisinin de ananesel hesapların bir neticeyi olduğunu” korunuyor. Ayrıca, bazı çağdaş tarihçiler, Orta Çağ’ın, tarih süresince küçümsenen ve Rönesans yarıyıli tarafından gölgede vazgeçilen kültürel bir kimliğe sahip olduğuna inanıyor.

Rönesans’ın kesin giderekmesi, genel etkisi ve neticeleri halen tartışılıyor. Ancak bu yarıyılda yaşanan hadiselerin nihayetinde insanların çevrelerindeki dünyayı anlama ve açıklama şeklini değiştiren gelişmelere yol açtığı mevzusunda herkes hemfikir. Rönesans’ın bir neticeyi olarak ortaya çıkan en önemli değişiklikler Avrupa mimarisinde, sanatta, edebiyatta, matematikte, müzikte, felsefede, politikada, dinde ve bilimde görülebilir.

Bilim adamları Rönesans’ın sonunun, birçok etkenin bir neticeyi olduğuna inanıyor. 15. asrın sonunda, İtalya yarımadasında çok rakamda savaş yaşandı. İtalyan toprakları için savaşan İspanyol, Fransız ve Alman işgalciler, bölgede hezimetçiliğe ve dengesizliğe neden oldu. Ayrıca, ticaret yollarının değiştirilmesi ekonomik bir gerileme sürecine yol açtı ve bu gidişat varlıklı ailelerin sanat için harcayabilecekleri para miktarını hudutlandırdı.

Daha sonra “Karşı Reformasyon” olarak da bilinen bir hareketle Katolik Kilisesi, Protestan Reformu’na yanıt olarak sanatçıları ve yazarları sansürledi. Birçok Rönesans düşünürü ve sanatçısı cesur davranmaktan korkuyordu. Bu gidişat fikrî ve sanatsal eserlerin ve gelişimlerin devamını engelledi. Ayrıca, 1545 senesinde Trento Konsili, Roma Engizisyonu’nu kurdu. Engizisyon duruşmalari, zalim işkence yöntemlerini benimseyen Hristiyanlık temelli bir suçlama sistemiydi. Bu duruşmalar, kilisenin tehdit olarak gördüğü herkesi ve her yaradılışı ortadan kaldırdı. 15. asırdan itibaren “sihirci” olarak yaftalanan kişiler, “cadı avı” ile vahşi usullerle cezalandırdı.

Rönesans’ın değişik açılardan neticeleri şöyle sıralanabilir;

Edebiyat: Rönesans edebiyatı İtalya’da doğdu. Bu yöndeki ilk önemli eser Dante’nin ‘İlahi Komedya’sıydı. Bu kitap İtalyan dilinde sıradan insanlar için yazılmıştır. Kitapta Dante cenneti, cehennemi ve diğer dünyayı anlatıyor. Kitap; kişinin rolü, tabiatın sevgisi ve bireyin rolü gibi yeni temalar ortaya koydu.

Rönesans düşüncesinin öncülerinden biri olan Francesco Petrarch, hayatın ve hümanizmin çıkarlarını bir cins şiir olan ‘Sonnet’ kitabı ile yüceltti. Önemli eserleri ‘Tanıdık Mektuplar’ ve ‘Şanlı İnsan Aşıklar’dı. Bu yarıyılda İtalya’nın bir diğer büyük yazarı Boccaccio idi. Dünyaca ünlü kitabı ‘Decameron’ da On Gün, Tanrı’yı ayıpladı.

Sanat: Rönesans sanatı, Orta Çağ geleneğinden bir şekilde dağıldı. Rönesans’tan evvel Orta Çağ’ın baş sanatı esasen Hristiyanlıktı. Sanat, doğrudan din ile ilişkilendirildi. Sanatçılar; keşişlerin, piskoposların ve rahiplerin resimlerini çizerdi. Kilise düşünce ve eylem serbestliğini kısıtladı. Rahiplerin resimleri “cennete kolay erişebildiklerini ispatlamak için” uzun boylu çizilirdi. Bununla birlikte, Rönesans sanatçıları ve ressamları, klasik medeniyete ilgi dinlemiş ve buna bağlı olarak on beşinci ve on altıncı asır Avrupa sanatında büyük bir mutasyon geçirmiştir.

Mimari: İtalya mimarisi büyük oranda Rönesans ruhundan etkilenmiştir. Bu zamanın mimarları, antik Yunan ve Roma’nın stilini ve düzenini takip eden birçok kilise, saray ve büyük binalar inşa ettiler. Kiliseler ve sarayların sivri kemerleri; yuvarlak kemerler, kubbeler veya Yunan tapınaklarının düz çizgileri ile değiştirildi. İtalya’nın Floransa kenti, sanat dünyasının merkezi haline geldi. Aziz Peter Kilisesi, Milano Katedrali ve Venedik ve Floransa sarayları Rönesans mimarisinin dikkat çekici örneklerinden kimileridir. Zaman içinde Rönesans mimarisi İtalya’dan Fransa ve İspanya’ya ve diğer Avrupa ülkelerine yayıldı.

Heykel: Mimari gibi heykel de Rönesans yarıyılinde önemli bir değişim geçirmiştir. İtalya’nın bu yarıyılindeki en ünlü heykeltıraşı olan Lorenzo Ghiberti, Floransa’daki güzelliği ile ünlü kilisenin bronz kapılarını oymuştur. Heykeltıraş Luca Delia Robbia, bir heykel mektebi kurdu ve heykellerde klasik saflığı ve sade stili yaygınlaştırdı. Michel Angelo’nun Floransa’daki devasa “David” isimli mermer heykeli de bu yarıyılin önemli heykel eserleri arasındadır. Angelo, ayrıca Roma’da St. Peter Bazilikası inşaatını bitirmişti.

Resim: İtalya’nın ressamları, Rönesans yarıyılinde resimde “mükemmelliği” getirdi ve dünyaca ünlendi. Dünyanın en ünlü ressamları arasında olan Leonardo Da Vinci, resimde benzersiz bir isimdir. Resimlerinde gizlediği ifadelerle ünlendi. Ünlü “Mona Lisa” tablosu da bu yarıyılin simge eserlerindendir. Mona Lisa’nın dudaklarındaki gizli gülüş hala gizemini gözetiyor. Tüm dünyada takdir gören diğer ebedi resimlerin ressamı Da Vinci gibi ressam Michael Angelo’nun resimleri de her doğrultusuyla özgünlüğün damgasını taşıyordu. O yarıyılin başka bir büyük ressamı Raphael’in resimleri, sakinlik ve güzelliği simgeliyordu. Venedik şehrinin resmi ile ünlenen Titian’ın “Haç Taşıyan Mesih” isimli resmi, canlı gibiydi. Zamanla İtalya’nın resimleri dünyaca ünlendi ve tüm Avrupa’ya yayıldı.

Hoş sanatlar: Rönesans’ın neticelerinden biri de hoş sanatlar alanındaki gelişmelerdir. İtalya, Orta Çağ şarkılarının pençesinden kurtuldu. Piyano ve keman kullanımı şarkıları daha da neşelendirdi. Kiliselerde eski şarkıların yerine yeni şarkılar çalınmaya başlandı. Diğer birçok Avrupa ülkesi de bu uygulamayı benimsedi.

Bilim: Rönesans yarıyılinde, bilim büyük miktarda gelişti. Astrolojideki, tıptaki ve diğer bilim dallarındaki gelişmeler belirginleştirdi. Francis Bacon’un ismi bilim dünyasında bir yıldız gibi parladı. Bacon, tabiatı keşfetmeyi öneren bir bilim insanıydı. Hakikatin deneyle ayırt edilmesini tavsiye etti. Bu fikir, ona “Çağdaş Bilimin Babası” unvanı kazandırdı.

Bilimsel keşifler alanında Polonyalı bilim adamı Kopernik’in ismi hürmetle anılır. “’Göksel Beden Devrimi Üzerine” isimli kitabında Güneş’in statik olduğunu söyledi. Dünya ve diğer gezegenlerin Güneş’in çevresinde bir daire şeklinde döndüğünü açıkladı. Onun düşüncesi, “Dünya’nın evrenin merkezi” olduğu yönündeki Orta Çağ inancına tersti. Hıristiyan rahipler, Kopernik’i şiddetle eleştirdi.

Bu çağın bir diğer büyük bilim adamı İtalyalı Galileo’dur. Matematik hocai olarak vazife yaptığı Pisa Şöhretiversitesi’nde profesör olan Galileo, teleskopu ilk kere kullanan bilim insanıdır. Teleskop sayesinde Kopernik’in teorisinin kesinlikle doğru olduğunu ispatlandı. Ayrıca, teleskop sayesinde Samanyolu’nun yıldızlardan oluştuğu ispat edildi.

Kimya alanında da ilerlemeler kaydedildi. Cordus, sülfürik asit ve içkiden “eter” yaptı. O zamanın bir başka bilim adamı Helmont, karbondioksit gazını keşfetti ve atmosferik havadan değişik cins gazlar olduğunu açıkladı.

Rönesans yarıyıli insan anatomisinde de devrim yaptı. Tıp bilim insanı Vesalius, insan bedeninin iskelet, kıkırdak, adaleler gibi çeşitli bölümlerini açıkladı. Damarlar, atardamarlar, sindirim ve faize sistemleri, akciğerler ve beyin gibi uzuvları da anlattı. İngiltereli William Harvey, kan dolaşımı sürecini keşfetti. Kanın kalpten arterlere, daha sonra da damarlara ve tekerrür kalbe döndüğünü belirtti.


YORUMLAR

s

En az 10 karakter gerekli

Gönderdiğiniz yorum moderasyon ekibi tarafından incelendikten sonra yayınlanacaktır.

Sıradaki haber:

Bükreş Antlaşması (1812) (Nedenleri, Maddeleri, Sonuçları)

HIZLI YORUM YAP

Veri politikasındaki amaçlarla sınırlı ve mevzuata uygun şekilde çerez konumlandırmaktayız. Detaylar için veri politikamızı inceleyebilirsiniz.